BIOMICUS_terapia integracji sensorycznej

Terapia integracji sensorycznej została stworzona w końcu lat sześćdziesiątych przez dr Annę Jean Ayers, psycholog i terapeutę zajęciowego w Stanach Zjednoczonych.

4N5A4642Integracja sensoryczna według Ayers jest procesem neurologicznym, który obejmuję: rejestrację, przewodzenie i opracowanie informacji zawartych w bodźcach sensorycznych, tak aby mogły być użyte w celowym działaniu. Stanowi podstawę prawidłowego funkcjonowania w zakresie między innymi: motoryki, postawy, koordynacji, równowagi, uwagi, emocji oraz mechanizmów uczenia się. Procesów integracji sensorycznej nie jesteśmy w stanie bezpośrednio obserwować w mózgu człowieka. Na podstawie deficytów w zachowaniu dziecka możemy stawiać hipotezy, że są one wynikiem zaburzeń integracji sensorycznej.

Cel terapii Integracji sensorycznej?
Terapia ta polega na rozwijaniu prawidłowego odbioru i analizy bodźców dostarczanych z otoczenia poprzez zmysły zewnętrzne (wzrok, słuch, dotyk, smak, węch)oraz płynące z własnego ciała poprzez zmysły wewnętrzne (równowagi i czucia głębokiego). Jest dla dziecka bardzo atrakcyjna, gdyż ma charakter wesołej zabawy ruchowej. Podczas tej zabawy dostarczane są dziecku takie bodźce, których najbardziej potrzebuje jego system nerwowy (co wiemy z diagnozy). Terapia ta zwana „naukową zabawą” odbywa się w przyjemnej sali wyposażonej w specjalistyczny sprzęt i pomoce do stymulacji wszystkich systemów zmysłowych. Terapeuta przygotowuje dla każdego dziecka indywidualny program dostosowany do jego potrzeb z zachowaniem zasady stopniowania trudności. Sprzyja to utrzymaniu stałego zainteresowania dziecka i ciągłemu poprawianiu jego samooceny dzięki osiąganym sukcesom. To zaś motywuje dziecko do dalszego wysiłku. W trakcie terapii nie uczy się dzieci konkretnych umiejętności lecz poprawiając integrację sensoryczną wzmacnia procesy nerwowe leżące u podstaw tych umiejętności.

SITerapia Integracji Sensoryczna jest stosowana u dzieci z:

  • trudnościami w uczeniu się,
  • autyzmem,
  • całościowymi zaburzeniami rozwoju,
  • zespołem Aspergera,
  • opóźnieniem psychoruchowym,
  • w chorobach genetycznych.

Diagnoza Integracji Sensorycznej

Zajmuje zwykle od trzech do czterech spotkań jest to związane z aktywnością dziecka. Na diagnozę składają się:

  • wywiad z rodzicami,
  • kwestionariusze wypełniane przez rodziców/opiekunów dotyczące funkcjonowania dziecka w życiu codziennym,
  • próby kliniczne (obserwacja dziecka w trakcie spontanicznej aktywności oraz w sytuacjach zadaniowych),
  • testy południowo – kalifornijskie mające na celu określenie profilu dojrzałości zmysłów i ich integracji,
  • podsumowanie diagnozy tj. omówienie wyników poszczególnych testów i badań oraz zaleceń; rodzice otrzymują wyniki diagnozy oraz program terapii w formie pisemnej.

Terapia Integracji Sensorycznej z elementami terapii funkcji wzrokowych jest to terapia sensomotoryczna, podczas której w szczególny sposób dobieramy ćwiczenia stymulujące do prawidłowego patrzenia, pobudzając prawidłową fiksację, aby wydłużać czas skupienia wzroku na bodźcu.

Cel terapii SI z elementami terapii funkcji wzrokowych:

Oddziaływania terapeutyczne mają integrować funkcje wzrokowe z umiejętnościami manualnymi niezbędnymi do odwzorowywania, nauki pisania czy przepisywania. Program terapii ma na celu w jak najlepszy sposób zintegrować wzrokowe bodźce z motorycznymi, słuchowymi, dotykowymi i przedsionkowymi.

Dla kogo terapia SI z elementami terapii funkcji wzrokowych?

Terapia tego rodzaju skierowana jest do dzieci przejawiających trudności w funkcjonowaniu wzrokowym w aspekcie motorycznym oraz poznawczym, czyli mających kłopoty z czytaniem, pisaniem, matematyką, pamięcią wzrokową, słuchową, motoryczną, słabą koordynacją wzrokowo – ruchową i zaburzeniem koncentracji uwagi.

4N5A4025