BIOMICUS_Terapia ręki

Terapia ręki jest terapią skupiającą się na obręczy barkowej i kończynach górnych. Celem terapii jest rozwijanie motoryki małej, czyli zdolności manualnych dziecka, oraz poprawa ruchów precyzyjnych. Terapia w podejściu całościowym obejmuje ruchomość łopatek i stawów kończyn górnych oraz normalizację napięcia mięśniowego. W zależności od występujących zaburzeń praca opiera się na wzmacnianiu siły mięśniowej kończyn górnych (niezbędnej do podporu), stymulacji czucia powierzchniowego lub głębokiego (dostarczenie bodźców dotykowych), doskonaleniu zdolności chwytu, doskonaleniu kontroli wzrokowo-ruchowej oraz skoordynowaniu pracy oburącz.

Prowadzona jest dokładna ocena:

  • zakresu ruchomości stawów kończyny górnej,
  • zdolności chwytania przedmiotów o różnym kształcie, a także rozluźniania chwytu,
  • nadwrażliwości, podwrażliwości w obrębie kończyn górnych,
  • napięcia mięśniowego wg skali Ashworth.

Podczas zajęć możliwa jest ocena za pomocą kwestionariusza QUEST oraz klasyfikacji MACS.

Terapia przeznaczona jest dla dzieci:

  • z zaburzeniem napięcia mięśniowego,
  • z zaburzeniem precyzji ruchu (trudności w drobnych ruchach),
  • z brakiem koordynacji ruchów kończyny górnej,
  • z zaburzeniami koordynacji wzrokowo-ruchowej,
  • z opóźnieniem w zakresie czynności samoobsługowych,
  • z zaburzeniami zmysłu dotyku (dziecko nie lubi zabaw np. z plasteliną, nie lubi lekkiego dotyku i nowych ubrań, wkłada przedmioty do ust, wybiera twarde przedmioty).

terapia ręki

Zmodyfikowana terapia wymuszona koniecznością m-CIMT (ang. modified-Constraint Induced Movement Therapy)

Zmodyfikowana terapia wymuszona koniecznością jest to terapia przeznaczona dla pacjentów z  niedowładem połowiczym, występującym w mózgowym porażeniu dziecięcym, a także po incydencie udaru czy w przypadku występowania guza mózgu. Terapia ma na celu uaktywnienie zajętej kończyny górnej (czyli tej, która jest niedowładna) przez intensywne ćwiczenia z unieruchomieniem sprawniejszej kończyny górnej przez założenie rękawicy lub użycie bandaża bądź gipsu.

Efektywny program treningowy obejmuje 2-godzinną terapię trwającą minimum 2 tygodnie, która prowadzona jest przez wykwalifikowanego terapeutę. Terapia zawiera techniki kształtowania (polegające na zwiększaniu poziomu trudności zadania) połączone z powtarzaniem zadań praktycznych ukierunkowanych na cel.

Początkowo terapia wymuszona koniecznością  prowadzona była wyłącznie w domu dziecka. Zmodyfikowany program zawiera korzystne połączenie ćwiczeń kończyny górnej z terapeutą oraz następnie kontynuowanie terapii w warunkach domowych poprzez angażowanie kończyny podczas wykonywania codziennych aktywności.

Powyższa terapia jest poparta badaniami naukowymi, które dowodzą jej wysokiej skuteczności. Po całym cyklu zajęć zauważalna jest poprawa w zakresie spontanicznego używania niedowładnej kończyny górnej dziecka. Przejawia się to m.in. w aktywnym sięganiu, chwytaniu oraz  czynnościach z zakresu samoobsługi.

mCIMT